Zaterdag 24 september. Vandaag staat de tweede bekerwedstrijd op het programma, uit bij MSV'19 (Montfoort). De dag kan op voorhand al niet stuk, het is werkelijk prachtig weer: de zon schijnt uitbundig en de temperatuur is al snel heel aangenaam. We zijn keurig op tijd in Montfoort (met name de vader van Simon) slaagt er elke keer weer in om als eerste te arriveren en snel een parkeerplaats te vinden: hoe doet hij dat toch? volgens Simon en zijn vader is het een kwestie van 'magie'). Omkleden, opstelling en een paar
aandachtspunten voor de wedstrijd doornemen: in balbezit willen wij 'voetballen', dus de bal met de binnenkant voet naar elkaar passen, aanbieden, spelen en gelijk weer meedoen; bij balverlies moeten we direct 'goed gaan staan', dus achter de directe tegenstander en tussen de tegenstander en de eigen goal. Er is tijd voor een goede warming-up en een groot aantal van ons gaat ook snel nog even naar de wc. Dan begint de wedstrijd. Vanaf het begin proberen jullie heel goed de bal rond te spelen. Jullie tikken er lustig op los. Het is genieten aan de kant. Dit goede veldspel leidt in de 9e minuut tot het eerste doelpunt: een prachtige aanval over de rechterkant via Sem en Jasper brengt Bruce in balbezit, die de bal voorgeeft op Joep die bekwaam afrondt, 0-1! Fraai werk jongens! We blijven na dit doelpunt zorgvuldig voetballen en gaan op zoek naar meer doelpunten. Al in de 15e minuut komt de tweede er: weer is het Bruce die de voorzet aflevert en is het Onurcan die de bal tegen de touwen werkt, 0-2! We blijven kansen creeren, met name Onurcan wordt meerdere malen in goede schietpositie gebracht door Ward en Vigo. Klasse jongens, zolang we de kansen creeeren kunnen doelpunten niet uitblijven. In een van de toch schaarse tegenaanvallen doet MSV'19 in de laatste minuut van de eerste helft wat terug. Een hoog en onhoudbaar schot van het meisje uit het team van de tegenstander betekent pal voor rust de aansluitingstreffer voor MSV, 1-2.

In de rust volgt eerst een vlammend betoog van de vader van Onurcan, die voorziet een monsterscore ("dubbele cijfers zijn echt mogelijk jongens")en zet daar een AAtje op. Van mijn kant volgen complimenten voor het spel in balbezit. Bij balverlies moeten we sneller onze positie weer innemen (met name de verdedigers) en 'goed gaan staan'. Ook de vader van Vigo geeft nog een aantal tactische tips in verdedigend opzicht. Met deze bagage gaan we de tweede helft in.

Ook nu blijven we de tegenstander meteen vastzetten en leggen we goede combinaties op de mat. Dat leidt al in de 34ste minuut tot een doelpunt van Bruce: uit een onwaarschijnlijke hoek schiet hij zo ongeveer vanaf de achterlijn de bal in het doel (ongeveer zoals Van Basten dat tijdens de EK van '88 ooit deed), 1-3. Ons spel blijft verzorgd en we proberen de genadeslag toe te brengen. Ons aanvallende en gedurfde spel leidt, zoals dat vaker gebeurt in het voetbal, tot een tegendoelpunt: MSV scoort tegen, weer via een hoge bal, 2-3. Vanuit de stand geredeneerd blijft het spannend, op basis van het veldspel zijn wij echt de betere ploeg. We blijven kansen creeeren via goed en verzorgd voetbal, met een zeer actieve en goed passende Vigo op het middenveld, met goed positie kiezende Bart, Jasper en Ward, Denrick die heel veel ballen weghaalt, met een goed verdedigende. Een meevoetballende Sem, Mats, Simon en Tijmen, en voorin een zeer actieve Joep en Onurcan en een zeer productieve Bruce. Die laatste geeft zijn derde assist van deze ochtend, dit keer is het Ward die de 2-4 binnenschiet. Dat is ook de eindstand. Die stand wordt door Bart op zeer creatieve wijze uitgelegd als dubbele cijfers (4 is het dubbele van 2), dus er zit voor Himmet niets anders op dan AAtjes te gaan halen.

Jongens, jullie hebben vandaag in balbezit heel goed gevoetbald, ook bij balverlies wisten we delen van de wedstrijd de tegenstander goed vast te zetten, die kwamen er niet meer uit. Het voetballen van uit onze posities op het veld vraagt nog wel aandacht. Daar kunnen we de komende week weer aan werken.

Tenslotte dank aan de ouders die er vandaag bij waren. Speciaal aan de moeder van Jasper (doet voor ons de administratie voor de wedstrijd), aan de vader van Vigo die vlagt en coacht en aan fotograaf en mental coach Himmet, de vader van Onurcan.

Volgende week spelen we weer thuis om 12.00 uur tegen PVCV D6. We verzamelen om 11.15 uur voor de kantine.