Zaterdag 15 oktober, strakblauwe lucht, stralende zon, maar wel fris. Vandaag staat de thuiswedstrijd tegen Kampong op het programma. Denrick is er niet bij, die is een weekje naar Boedapest.

De opdracht voor vandaag is eenvoudig, als eigenlijk elke week: durf te voetballen. Ondanks de winst vorige week op VVIJ, waren Serge en ik niet erg te spreken over het vertoonde spel. Vandaar voor vandaag: aannemen, spelen en weer vrijlopen, zoek niet de moeilijkste oplossing, maar speel elkaar de bal met de
binnenkant voet toe. Bij balverlies direct op je tegenstander af (druk zetten op de bal), iets waar we de hele week op getraind hebben. We spelen op veld 2, of eigenlijk op iets wat moet doorgaan voor een grasveld. Het doet vandaag vooral denken aan het strand aan de kust van Zeeland: er ligt meer zand dan dat er gras is te zien. Dat wordt dus niet eenvoudig om het gewenste spelletje uit te voeren. Toch beginnen we sterk aan de wedstrijd. We zijn in de eerste helft duidelijk de betere en sterkere ploeg. We proberen van achteruit te voetballen: via Jasper of Simon gaat het naar de vleugelverdedigers Mats en Tijmen en vandaar weer verder naar de middenvelders Bart, Sem en Vigo. Vanuit het middenveld worden de voorhoedespelers Joep,
Onurcan en Bruce dan weer in stelling gebracht. Ons goede spel leidt tot meerdere mogelijkheden, waarvan de grootste voor Joep is. Na goed voorbereidend werk van Bruce hoeft Joep de bal er eigenlijk alleen nog maar in te blazen. Dat lukte Joep niet, wat op zich eigenlijk best knap was, in ieder geval moeilijker dan de bal er gewoon in te tikken. Gelukkig gaf Joep dat zelf ook meteen toe. Even later weten we toch te scoren: Sem pikt de bal op het middenveld op en plaatst een bekeken schot op het doel en laat daarmee de keeper van Kampong kansloos. Een terechte voorsprong voor ons.

Na de rust zien we een ander beeld. Kampong is nu de sterkere ploeg en creëert kans na kans, het is een wonder dat de bal er maar steeds niet ingaat. Overigens staat Rick regelmatig goed in de weg en haalt ook Simon heel veel ballen voordat Kampong echt gevaarlijk kan worden. Serge en ik zeggen net tegen elkaar
dat Kampong nog de hele ochtend kan doorvoetballen zonder dat ze weten te scoren, valt het doelpunt natuurlijk toch. Eigenlijk ook wel een terechte 1-1. Wij zijn echter niet val slag en pakken de draad weer op. Via een sterke Bruce aan de rechterflank en een ijverige Ward creëren we weer kansen. Het is Vigo die met een bekeken puntertje de 2-1 maakt. Kampong geeft echter ook niet op, krijgt weer kansen en scoort de 2-2. Daarna ontwikkelen wij nog een enorm offensief, aanval na aanval golft op het doel van Kampong af. Dat leidt uiteindelijk tot een penalty. Jasper heeft het lef om achter de bal te gaan staan. Door het slechte veld en de zware bal komt hij niet tot een goed schot en kan de keeper de bal tegenhouden (Jasper: dat is
helemaal niet erg, je hebt zaterdag een uitstekende wedstrijd gespeeld op de voor jou toch onbekende positie van laatste man, je was sterk in de rugdekking aan de andere verdedigers en deed uitstekend mee in de opbouw!). We laten ons door de gemiste penalty niet uit het veld slaan en gaan door met het bestoken
van het doel van Kampong. Met name Vigo is heel dicht bij de winnende goal, maar de bal hobbelt op miraculeuze wijze toch net voorbij de verkeerde kant van de paal.

Het blijft 2-2, is ook wel een terechte eindstand. Kampong heeft ook veel kansen gehad. Jongens, we zijn goed bezig, pakken punten en spelen bij vlagen ook goed voetbal. Laten we zo doorgaan en daaraan toevoegen dat we positief en met respect met elkaar omgaan.