Na zoveel weken winterstop met alleen een zaalvoetbaltoernoei in de benen, en enkele trainingen die ook niet geruisloos verliepen (hopelijk is er nu rust en duidelijkheid) moesten we vandaag aantreden tegen opnieuw VVIJ. Tristan was jammergenoeg nog afwezig (zijn herstel gaat traag0 en ook Axel was niet van de partij. We kregen versterking uit de F, de jongen met de yellow shoes, want ik ben zijn naam even vergeten, sorry! De scheidsrechter, een joch van 12?, floot om 11.30 uur zijn beginsignaal en zou het spel goed weten aan te voelen. Het werd een matige wedstrijd met van beide kanten slecht en inspiratieloos voetbal. Er was geen beleving, geen spanning, niks eigenlijk. Ouders, trainers en ja ook onze spelers waren blij dat het afgelopen was. Oh ja,we  we verloren met 8-0, alleen interssant voor de statistieken. We kunnen een voorbeeld nemen aan het G-voetbal, want daar was in ieder geval emotie te beleven...Volgende week Kockengen, dan moet er uit een ander vaatje getapt.....

Een verbaasde Mario