Het was lekker weer om te voetballen en er was veel publiek. We moesten iets rechtzetten, want vorige week was er verloren. We hadden er zin in en waren gretig. De wedstrijd begon om duistere reden een kwartier later, maar om 11.45 uur klonk dan toch het scheidsrechtersfluitje. Het leek wel of de langs de kant staande vaders en moeders, broertjes en zusjes, opa's en oma's meer gespannen waren dan de spelers zelf, maar dat terzijde. De eerste 20 minuten ging de strijd gelijk op en er waren aan beide zijden kansen. Toch moest Lucas de 1ste bal uit het net vissen. IJFC werd wakker en kwam gevaarlijk opzetten. Voor de pauze werd de 0-1 achterstand omgezet in een 2-1 voorsprong. Beide keren was het meen ik Tristan die scoorde. Hij was deze wedstrijd onze gevaarlijkste en meest trefzekere speler. Er werd scherp verdedigd, goed samengespeeld en gevochten voor iedere meter. Onze coach Rob was tevreden in de rust. De nieuwelingen Renzo, Dylan en Britney pasten zich moeiteloos aan. Ook na de pauze koos IJFC veelvuldig de aanval. Dat leidde na een kleine 10 minuten tot de 3de goal.

Nu was het goalgetter Lisanne die ook haar doelpuntje meepikte. Trainer Peter van Zoelen liet zich aan de kant van het veld zien. Ook hij zag dat we goed bezig waren; de trainingen beginnen zijn vruchten af te werpen, er komt meer lijn in het spel van onze jongens en meiden.

Uiteindelijk wonnen we deze wedstrijd met 5-2, een mooie uitslag voor de 1ste thuiswedstrijd van het seizoen. Onze zaterdag kon niet meer kapot. Volgende week in Vianen spelen we tegen Brederodes : wat zullen de blauw/witten dan doen?

Een enthousiaste vader (mond houden, pa!)