In een enigszins mistige atmosfeer moesten we deze zaterdagmorgen om 9.30 uur aftrappen tegen Brederodes E3, een gevreesde tegenstander uit Vianen. Na enige onduidelijkheid over wie de wedstrijd zou leiden begon de partij dan toch. Vanaf het begin was te zien dat er wat meer lijn in het spel van de blauwwitten ontstaan is; de trainingen beginnen vruchten af te werpen. Iedereen heeft min of meer een vaste positie gekregen en dat schept duidelijkheid. Ofschoon IJFC niet onderdeed voor Brederodes waren het toch de groengeelhemden die een voorsprong namen. Kort daarop werd het zelfs 0-2, maar onze jongens en meiden lieten de moed deze x niet zakken en knokten zich terug in de wedstrijd; Lisanne scoorde 1-2. Een welverdiende rust volgde. Jammergenoeg scoorde de tegenstander al vlot de 1-3. Maar......ook nu lieten we de koppies niet hangen! Ondergetekende ging koffiehalen; dat had hij beter niet kunnen doen, want in een poep en een zucht trok IJFC de stand gelijk. Eerst was het Erik die met zijn magistrale linker de 2e goal binnenschoot en daarna was het Renzo die de 3-3 maakte. (of was het in omgekeerde volgorde?) De euro's vlogen uit de zakken van de trotse ouders, die enorm meeleefden langs de zijlijn. Man of the match was naar mijn idee Lucas, onze steun en toeverlaat tussen de palen. Hij was nagenoeg onpasseerbaar deze zaterdagmorgen. Wat keeperstraining al niet kan bewerkstelligen...Sommige jongens van Brederodes verlieten jankend het veld, terwijl de vreugde bij IJFC van een ieders gezicht afstraalde. Weer een punt binnen. Ook de strafschoppen na afloop vlogen er easy in, waarna er nog mooie foto's werden geschoten. Als het zo doorgaat kost het coach Rob binnenkort een rondje prik of broodje bal! Volgende week is wederom VVIJ de tegenstander in de bekercompetitie.

Mario Stoker