IJFC

Deze clubhistorie van IJFC is samengesteld uit persoonlijke gegevens, gesprekken met oud-spelers en (bestuurs)leden, foto's en schriftelijk materiaal. Er kan echter wel iets aan ontbreken of aanvulling nodig zijn. Heeft u die, schroom dan niet dit ons te melden. Het maakt de geschiedenis nóg completer.

Wat er aan de oprichting van IJFC voorafging

In het late najaar van 1925 was er in IJsselstein een groep jongemannen die gezamenlijk op zondagmiddag wat met elkaar voetbalde en af en toe een wedstrijd speelde tegen een "club" uit de omgeving. Begin 1926 gaven ze zelfs een naam aan de voetbalclub. De naam van de club was IJ.V.V. oftewel de IJsselsteinse Voetbal Vereniging. In deze voetbalvereniging voetbalden jongemannen van alle gezindten en dat werd uiteindelijk de doodsteek voor de club. Veel meer is er van deze vereniging niet bekend, wel dat er ook jongemannen bijzaten die later IJFC hebben opgericht.

In juni van dat jaar (1926) predikte de toenmalige pastoor Hendricus Joannes Holtslag, geboren op 18 december 1874 te Baak bij Zutphen, in de RK-kerk dat het niet wenselijk was dat jongemannen van Rooms-Katholieke huize, tezamen voetbal speelden met anders denkenden. Hij drong er in de preek op aan dat dit zo spoedig mogelijk afgelopen diende te zijn. "Rooms-Katholieken bedrijven de sport onder en met elkaar" was zijn uiterst conservatieve opvatting en uitspraak. Dit betekende het einde van de club. Niet veel later werd met morele ruggesteun van de katholieke kerk de R.K.V.V.IJ opgericht, om precies te zijn op 12 augustus 1926. Er waren strenge toelatingseisen om lid van de club te mogen worden. Zo moest men beslist Rooms-Katholiek zijn en had pastoor Holtslag bovendien nog een vetorecht om te weigeren.

De oprichting van IJFC

Er vielen dus best wat jongemannen buiten de boot en voor het overgebleven groepje was het niet gemakkelijk om verder te gaan. Uiteindelijk viel de groep uit elkaar. Tot in september van het jaar 1930 de gebroeders Cool en ene van Woerden achter in de bus vanuit Utrecht naar IJsselstein met elkaar in gesprek raakten over het oprichten van een voetbalclub, maar dan wel een voor iedereen. Uiteindelijk wisten ze negen jongens bij elkaar te krijgen die het aandurfden om een voetbalclub voor iedereen op te richten. Deze negen vormden de grondleggers van het huidige IJFC. Een stuk glooiend terrein met de afmetingen van een voetbalveld (dat met voetpassen werd afgemeten), geen krijtlijnen, twee doelen zonder netten, dat was het begin van IJFC.

Op 8 november 1930 werd de voetbalclub officieel opgericht. Als naam werd voor IJFC gekozen, de IJsselsteinse Football Club, met een verwijzing naar Engeland waar het voetbal oorspronkelijk vandaan kwam. De clubkleuren werden die van het shirt van Hercules uit Utrecht, in die tijd een topclub met aanzien in Nederland. De broek werd zwart en de kousen blauw, Er moest natuurlijk ook een veld komen. Eén van de jongens van het eerste uur zijn vader, de heer V. d. Koppel die eigenaar was van de toenmalige steenfabriek aan de Utrechtseweg, had een stuk weiland dat gelegen was naast de boerderij van de Apenboer. Daar stamt overigens ook de historie van de Apenluiers vanaf. Nu zit in deze boerderij het dierenasiel en -pension, de Rijpickerwaard. Met man en macht werd er van het weiland een voetbalveld gemaakt. Het doel werd gemaakt van houten palen die weer van een andere vader kwamen en wel van de heer Van Woerden. Eén van de moeders naaide een grote vlag en de eerste bal werd door alle jongens tezamen betaald. De eerste voorzitter werd Co Kranenburg en de eerste aanvoerder van IJFC was Nico Steenbeek.

De oprichting van IJFC was een feit

De eerste wedstrijd werd op 20 december 1930 uit gespeeld tegen Robertas in Utrecht. Beide ploegen komen uit met negen man. De opstelling van IJFC was als volgt; Nico Steenbeek, Van Duin, Köning, Steehouwer, Wijnands, V. d. Koppel, Wout Bleyenberg, B. Cool en Kosterman. Er werd om 2 uur getost. Uiteindelijk wint IJFC zijn eerste wedstrijd na een spannende match met 2-3. Over deze wedstrijd en van wat wedstrijden uit de beginperiode zijn zelfs wedstrijdverslagen geschreven in een schoolschrift met daarbij wat foto's geplakt.

De allereerste elftalfoto van IJFC dateert uit 1931, die om precies te zijn op 13 juni is gemaakt.

De allereerste foto van IJFC.

Boven v.l.n.r.: J. Kranenburg (voorzitter en scheidsrechter) – Wout Bleyenberg – Lakerveld – G. Kraneburg – Van Woerden. Midden: B. Cool – V.d. Koppel – Steehouwer – G. Cool. Onder: J. v.d. Berg – Nico Steenbeek – Raadgever.

Deze foto werd gemaakt bij de verloren thuiswedstrijd tegen (weer) Robertas uit Utrecht. De eindstand was 3-7. Op de achtergrond is de boerderij van de Apenboer, thans dus de Rijpickerwaard, nog goed te zien.

Met name in de beginjaren had IJFC last van organisatorische problemen die lang niet eenvoudig op te lossen waren. Zo moest in de beginjaren worden gespeeld op een terrein dat 's winters onder water stond. De leden zelf moesten het met grond, zand en graszoden zelf ophogen. Ook was er geen clublokaal en waren er zelfs geen kleedruimten.

Onder supervisie van de toenmalige voorzitter Co Kranenburg werd er door de leden een clublokaal neergezet met twee kleedkamers en een bescheiden kantineruimte. In deze kantine werden door het bestuur "kogelflesjes" met limonade verkocht voor 20 (gulden) cent per stuk. Die flesjes werden voor 7 cent per stuk ingekocht, een voor die tijd ongehoorde winst.

Het was in die tijd vooral de sfeer, het alles met elkaar doen, die er voor zorgde dat IJFC snel groter werd en zich aansloot bij de Utrechtse Provinciale Voetbalbond (UPVB).

De jaren dertig

In het eerste levensjaar 1931 sluit IJFC zich aan bij de Utrechtse Provinciale Voetbalbond, de voorganger van de afdeling Utrecht van de huidige KNVB. IJFC speelde dat seizoen onder meer tegen clubs als T.O.G. (Utrecht), D.O.S. (Utrecht) J.S.V. (Jutphaas) Robertas (Urecht), Rode Buurt, D.K.V.. Er werd verloren, gewonnen, maar vooral met plezier gevoetbald.

Foto: De hele club bij elkaar voor een onderlinge partij op het veld aan de huidige Utrechtseweg (vermoedelijk 1932).

In 1933 stijgt het ledenaantal naar ongeveer 26 leden en wordt er een 2e elftal toegevoegd.

In het jaar 1934 eindigt IJFC als 2e op de ranglijst maar slaagt er niet in door de promotiewedstrijden heen te komen. Het eerste jaarverslag kwam 8 november 1934 tot stand. In het begin van dat boekjaar was er fl. 20,24 in kas en aan achterstallige contributie was fl. 26,-- te innen. De inkomsten in dat jaar bedroegen fl. 765,24. Met alle uitgaven kon de penningmeester een batig saldo overleggen van fl. 44,14. Het meeste geld in die periode ging naar terreinhuur. De verblijfskosten van het IJFC-bestuur op de Algemene vergadering van de UPVB bedroegen in dat jaar fl. 2,60. Aan entreegelden voor het bijwonen van wedstrijden kwam in dat jaar een bedrag binnen van fl. 378,20.

In het jaar 1935 geeft de eerste voorzitter Co Kranenburg de voorzittershamer over aan Arie Molhoek. In het zelfde jaar promoveert voor het eerst in de geschiedenis een team van IJFC en wel het 2e promoveert naar de 2e klasse.

Het jaar daarna, 1936 dus, volgt Gerard van Dommelen, Arie Molhoek op als voorzitter en hij zou deze functie blijven vervullen tot in het oorlogsjaar 1943. Het eerste elftal eindigt dat seizoen op de 3e plaats in de 3e klasse en promoveert bij keuze naar de 2e klasse.

Foto: Het gepromoveerde elftal: staand v.l.n.r. De scheidsrechter – Hoegee – Gerard Hoogendoorn – Anton van Dommelen –Jo Boon – Gerard van Dommelen – trainer J. van Asten. Gehurkt: v.l.n.r. Dirk van Dommelen – Arie Molhoek – Gert van Doorn –Gerard Verburg – H Meerdink – Wijnand Boer.

In het jaar 1937 eindigt IJFC weer op de 3e plaats maar nu echter in de 2e klasse met 23 punten. Hierdoor werd promotie naar de 1e klasse van de U.P.V.B. bereikt. Het 2e team eindigt op de 6e plaats in de reserve 2e klasse.

Begin januari 1938 ontruimde IJFC haar eerste terrein aan de IJsselsteinseweg (huidige Utrechtseweg) om bezit te gaan nemen van het nieuwe terrein aan de Hollanse IJssel waar inmiddels met kunst en vliegwerk een nieuwe inrichting tot stand was gekomen.

Foto: Het eerste kleedlokaal aan de Hollandse IJssel dat jaren later nog als paardenstal heeft gediend bij een boer op de IJsseldijk.

Over het jaar 1939 wordt niets vermeld in de geschriften en is tot zover onbekend.

In verband met de oorlogsomstandigheden werd er in 1940 geen jaarvergadering gehouden aangezien bijeenkomsten toen verboden waren.

(HB)