Vandaag stond de, op voorhand, lastige uitwedstrijd bij Dalto 3 op het programma.

Dalto had eerder in de thuiswedstrijd al laten zien dat ze over een goed en gebalanceerd team beschikken dat zeker goed tegenstand kan bieden en van ons zou kunnen winnen wanneer de scherpte ontbreekt.

Het weer was fantastisch, een graadje of 25 met een licht briesje. Het veld daarentegen lag er minder florissant bij. Van de zijlijn was er wel wat groen te ontwaren, maar op het veld zelf was het meer zand en stervend, bruin gras met daaronder een keiharde, hobbelige laag. Maar goed, dat geldt voor beide partijen als een nadeel.

Johan had besloten om Joost, Maarten en Remy buiten de selectie te houden en ze op de tribune te laten plaatsnemen. Onbegrijpelijk volgens het massaal opgekomen publiek en een hels fluitconcert van minstens 10 minuten viel Johan ten deel.
Barry, Raymond en Laurens mochten wel op de bank zitten om wellicht op een, zo vurig gehoopte, invalbeurt te wachten.

Voor het topduel was zelfs een neutrale scheidsrechter van de KNVB uitgenodigd om het treffen in goede banen te leiden. Hij begon sterk door te fluiten voor het begin van de 1^e helft.

IJFC begon redelijk aan de 1^e helft en vanuit de achterhoede probeerden Kevin en Virgilio regelmatig de bal in te spelen op de middenvelders. Deze ballen kwamen helaas niet altijd aan (door het veld??).
Toch had IJFC een licht overwicht en dit werd na een kwartier omgezet in een doelpunt. Na een corner van rechts van John, kwam de bal op het bolletje van Martin T. Hij twijfelde geen moment en kopte de 0-1 binnen.
Zoals eerder dit seizoen vaker gebeurde kon de voorsprong niet lang worden vastgehouden. Na een splijtende pass vanaf de middenlijn werd de nummer 10 weggestuurd. Stefan probeerde de bal nog weg te koppen,maar z’n stijlvolle poging (als een oude schoorsteen, die met dynamiet wordt opgeblazen) eindigde met en val plat op zijn rug. Intussen had de nr 10 Bjarni in het vizier en hij wachtte lang genoeg om de bal met een mooi stiftje over Bjarni in het doel te werken, 1-1 dus.

Dalto zakte veelal in rond de middenlijn wanneer IJFC in balbezit was. Dit gaf Lucien genoeg ruimte en tijd om met zijn rechter een pass op maat te geven op Martin O. Martin gaf een pass op Andre (iedereen dacht aan een waardeloze bal, behalve Martin en Andre) en Andre schoot de bal uit de draai fraai binnen.
Na dit wapenfeit herhaalde het bekende scenario zich helaas weer; De rechterspits van Dalto kreeg de bal aangespeeld, frommelde zich langs Marijn en gaf een goede strakke voorzet bij de 2^e paal. Deze bal werd door de nummer 11 van Dalto goed binnengewerkt en de stand was weer gelijk. Dit waseen klap voor IJFC zo vlak voor rust.
Dalto besloot dan ook de resterende tijd “professioneel” uit te spelen en liet de bal in de achterhoede rond gaan. En, ach ja, ze lieten de keeper ook even aan de bal. Helaas voor hem was de aangespeelde bal wat zacht, het veld hard en hobbelig en had Andre dit zien aankomen en kwam ertussen. Andre speelde John aan en het was 2-3. De scheids floot voor de rust.

De 2^e helft begon met 2 wijzigingen: Laurens kwam voor Marijn (Hij had last van blaren….) en Raymond kwam voor Andre. Barry wilde ook graag invallen, hing aan Johan zijn been, smeekte om minuten, maar moest nog even wachten.

Waar een storm van Dalto werd verwacht op het IJFC doel, bleef het weer eigenlijk zoals het was, heet met een licht briesje. Dalto kon eigenlijk geen vuist maken en IJFC kon rustig de bal rondspelen.
Na een kwartier in de 2^e helft kwam de bal bij Kevin, die zag John diepgaan. John rende 2 verdedigers eruit (de 3^e was net voor het eerst mee opgekomen) en schoof de bal langs de keeper. 2-4.

Dalto leek er niet echt meer in te geloven en ballen kwamen niet meer aan. Bovendien leek IJFC fitter te zijn. Dat komt natuurlijk door die opkomst op de wekelijkse conditietraining van onze trainer. Momenteel denkt hij met de looptrainer van Dnjepr Dnjepropetrovsk en Metallurg Donetsk de te volgen strategie voor de zomer uit, maar dat terzijde.

Na een half uur in de 2^e helft gaf Stefan een mooie steekpass op Raymond. Ray aarzelde niet en zag onze Scania aka Stormram op volle snelheid liggen en gaf de bal strak voor. Voor de natuurkundigen onder ons. De massatraagheid van een Scania op snelheid zorgt ervoor dat de remweg, welke kwadratisch toeneemt bij een hogere m/s, vrij lang is. De voorzet werd met de teen binnengetikt door middel van een sliding op 30 korrels/mm² schuurpapier, ehh veld bedoel ik. De eerder genoemde massatraagheid zorgde ervoor dat Martin een deel van zijn been moest achterlaten op het veld. Maarrrrr, het was wel de 2-5. Zo is het ook.

Tegen het einde van de wedstrijd wilde Marcel ook graag een keer mee naar voren. Martin O. begreep hem en gaf een stiftje over de laatste linie. Marcel tikte de bal in een keer uit de lucht met z’n buitenkant schoen in de hoek.

De scheids floot af een van de weinige keren dat hij hoefde te fluiten in deze uitermate sportieve pot, en IJFC kon lachend van het veld stappen.

Door het weer en een aantal jarigen was het nog gezellig na de wedstrijd. Naar het schijnt hebben de Daltons die avond nog lekker kunnen barbecuen met het vlees dat Martin voor ze had achtergelaten in het doelgebied.

Oh ja, Barry’s smeekbedes werden verhoord en hij heeft nog een kwartiertje meegedaan. Had kunnen scoren als ie de zijlijncoaches wat meer zou volgen, maar ja.

Dalto 3 – IJFC 5 2-6 (2-3)
15.          0-1 Martin T. (John)
20.          1-1
30.          1-2 Andre (Martin O.)
40.          2-2
45.          2-3 John (Andre)
60.          2-4 John (Kevin)
75.          2-5 Martin T. (Raymond)
90.          2-6 Marcel (Martin O.)