
V.V. Renswoude 2 - IJFC 4 1-3
Tweedeklasser overklast door derdeklasser, klasse hoor!
1 maart 2011 17:06 uur
Vanavond een avondwedstrijdje. Ik zit zoals gewoonlijk lekker onderuitgezakt op mijn werk en begin langzaam weg te dromen. Mooie herinneringen komen langzaam naar boven drijven. De avondwedstrijden waren altijd met het glorie elftal van onder de 23, toen ook al onder leiding van Sumi, toen ook al zijn jongens! Ik zie het weer helemaal voor me…. Ik word opgehaald door Menno van Dalen. Daar zat ie dan opgevouwen in zijn veel te kleine Seat Leon. Volgens passie groeide hij sneller dan zijn haar. Ook onze Tom van Oekelen was er altijd bij. Ik grijns even…Tom, haha, toen zag hij er nog goed uit. En Jelle dan, hij was toen zo dun dat ie onder de douche heen en weer moest rennen om nat te worden. Samen met Menno ging ik dan onze lange leider ophalen. Meestal stond hij al met een peukie bij Els voor de deur. Om zijn ene schouder hing een voetbaltassie en op de andere schouder zat zijn papegaai……
Lorre, Lorre.. ik schrik wakker van een sms. Het is de passer, Hey Maatje (hij wil dus wat van me), ga je met de auto? Twee minuten later, weer een sms. Het is Frank, Hey maatje heb je nog een plekkie vrij? Ik moet me nog gaan haasten ook en knal er direct een sms uit richting m’n wijf, graag het eten voor zessen klaar AUB. Na het eten haal ik de jongens op en samen gaan we op weg naar het sportpark. Frank Feen vertelt ons dat hij waarschijnlijk een brilletje krijgt en Pascal weet mij te vertellen dat een beugel hem ook wel goed zal staan. Ik vind het alleen maar kut voor Frank, dertig kilo kwijt en dan neemt ie een bril. Op het sportpark aangekomen staan de meeste jongens al paraat. De drie van Dijkes zijn er weer eens met z’n allen bij, uiteraard te laat! Als laatste komt Volkswagen Caddy Tobi de hoek om zetten, ook te laat. Hij was nog aan het sleutelen geweest, raampies geblindeerd, meegespoten spiegeltjes, nieuw Imperialletje erop, gepimpt trekhaakje eronder, navi navi erin… ah fijn, je moet maar net zo’n gek vinden die net zijn rijbewijs heeft en het vet vindt om in een gepimpte caddy rond te scheuren.
We vertrekken… Eenmaal aangekomen neem ik plaats op het invalidentoilet en knal het potje nog even vol. Frank zit twee deuren verder, maar ik heb het gevoel alsof ie bij mij op schoot zit, hij doet dus ook zijn best. Na onze standaardvoorbereiding begint Sumi met de tactische bespreking. Vandaag mogen we aantreden tegen Renswoude 2. Deze jongens spelen tweede klasse en ze vinden zich zelf heel wat…ze kennen ijfc 4 alleen nog niet. Roy maakt tussendoor wat slechte grappen en slaat zijn grote vriend Sumi op de schouder. Roy start dus in de wissel. Tot mijn grote verbazing ben ik het volgende slachtoffer en ook Frankie volgt, we waren toch zijn jongens??? Schuurman maakt zich op voor zijn eerste basisplaats in het selectie elftal van Sumi en verzekert de jongen rechts van hem, dat ook zijn tijd wel zal komen. Virgil, ook wel Texie genoemd, kijkt verbaasd opzij… hij herkent me ook al niet? Virgil legt onze Jeffie rustig uit dat hij 15 jaar profvoetbal heeft gespeeld en spelers als Zlatan, Ruud van Nistelrooy en Wesley Sneijer af moest stoppen… jeffie kijkt hem aan, lacht een paar keer, grijnst, lacht weer, gewoon , zoals altijd!
Na een goede warming-up gaat de wedstrijd eindelijk beginnen. Ui op het stekkie van Feen, Feen op het Stekkie van Jeff. Ik zelf sta ook op een eenzaam stekkie met een rood/geel vlaggetje in mijn hand. Het is -2 graden Celsius, mijn avond kan al niet meer stuk. De wedstrijd is begonnen. We gaan die gebakjes uit Renswoude ff een pak op de broek geven. Nu barsten ze nog van het zelfvertrouwen, ondanks die ontzettende rotkoppen. Een lelijke spits noemen ze bram, wat een kutnaam. Roy maakt weer een flauwe grap, “Hielke sta je lekker te vlaggen?”…. hmmm die naam is niet veel beter, gelukkig ben ik wel lekker! Na vier lange ballen komt Hessel mij aan de zijlijn vertellen, dat hij vanavond alleen maar lange ballen blijft spelen, niet anders dan normaal dus. Tobi staat de eerste tien minuten nog te slapen, ook niet anders dan normaal, en de jongens van Renswoude 2 krijgen hun eerste kansen. Tobi weet dit overigens aardig te herstellen met een rush van veertig meter, maar weet helaas niet scoren. Het spel gaat heen en weer en de scheidsrechter fluit een prima pot! Paskwal loopt weer lekker te mekkeren en pakt nog een kaartje mee. Jeffie maakt zijn meters, Henny doet het rustig aan, Sniper/Bonko schiet weinig scherp en de ui staat een meter of tien achter zijn eigen verdediging. Gelukkig is het rust en we gaan lekker aan de thee met een 0-0 stand.
Sumi geeft de bank en grens opdracht om warm te gaan lopen. Roy doet er alles aan, maar hij krijgt zijn kuitjes niet warm en dat hebben we gezien ook. Sumi geeft de aanvoerdersband aan me terug en dit geeft vertrouwen. Ik probeer mijn mannen op te peppen, maar Texie neemt het van me over, gelukkig naar hem luisteren ze wel. De tweede helft begint en de jongens van Renswoude 2 worden een half uur lang van het kastje naar die muurtje gestuurd. Ik speel zelf heerlijk en alles lukt. De laatste wedstrijd dat ik zo goed speelde was in het eerste van IJFC onder leiding van een andere turk, Umut Umer. Ik stond toen 90 minuten wissel, maar dat geheel terzijde. Het duurde dan ook niet lang voordat we uit de kluts de 0-1 maakte. De bal kwam uit de kluts voor mijn voeten terecht en ik schoot de bal via de rug van een gebakje binnen. Niet veel later kreeg ijfc na een goede actie van Tim een vrije trap rond de zestien. Texie hoef je niks meer uit te leggen, hij speelde Pascal in, die mij met een heerlijk hakje in stelling bracht, 0-2. Pascal zet niet veel later de hele verdediging van Renswoude 2 te kijk en omspeelde ook nog eens de keeper, 1-3. Inderdaad, ik ben bewust een tegendoelpunt vergeten. Na een heerlijke tweede helft floot de goed fluitende “schijtrechter “ af. De jongens van Renswoude weten weer waar ze staan en IJFC 4 maakt zich op voor de tweede klasse. Dit was voor ons de beste tweede helft van het seizoen en we kunnen met een voldaan gevoel richting huis.
Wat was dit een heerlijke avond. Ik heb de jongens afgezet, mijn maatjes. Ik rij heel stilletjes Sumi zijn huisje voorbij en kan het niet laten om nog even naar binnen te gluren. Daar zit de kleine Turk, met een grijns van oor tot oor. Ik hoor hem tegen zijn vrouwtje fluisteren, laat ze allemaal maar komen, het tweede, het eerste van mij part, al komt Barcelona, niemand, maar dan ook niemand verslaat……….MIJN jongens!


























